Diplomauitrijking

Je kent dat wel, dan krijg je je diploma of certificaat of iets dergelijks. Op dat moment wordt je nog toegesproken door je Leraar, Mentor, Tutor en bij mij in dit geval mijn Coach.

Aan het einde van mijn Oriëntatie traject kreeg ik een certificaat en nog een toespraak het mooie vind ik dat mijn Coach deze op papier heeft gezet.

Een mooi kaartje met daarop de woorden die je eigenlijk altijd wil onthouden maar meestal vergeet..

 Hier is hij dan, mijn kaartje:

 Lieve Yolanda

 Wat was ik blij dat mijn Mac computer thuis gisteravond jouw eindverslag toch nog kon openen. Met veel bewondering, trots en bijna een traantje heb ik je eindverslag gelezen. Alleen al jouw manier van schrijven en reflecteren laat zien dat jij klaar bent voor het HBO. Je hebt er alles aan gedaan zoveel mogelijk uit dit traject te halen en over jezelf te leren en daar word je voor beloond. 

Later de rest. 

scenarioreflectie

Voor een oriëntatie opdracht op school kregen we de opdracht een scenario reflectie te schrijven. Ik vond dit een zeer leuke opdracht, en wil hem daarom op mijn weblog zetten.

Ik zal even uitleggen wat een scenario reflectie is, een reflectie gaat meestal o ver iets wat je hebt gedaan en hoe je dat vond en aan hebt gepakt etc. Een scenario reflectie gaat over de toekomst. Ik heb hieronder een verhaal o ver 1 dag uit mijn leven over 10 jaar.

 13/01/2020

Het is weer dinsdag en zoals iedere dinsdag ging me wekker weer erg vroeg. Ik pak snel mijn o zo charmante zwarte adidas badpak, pak mijn tas, stop een appel in mijn mond rijd aan. Een half uur  later kom ook aan op de Looi de TBS klinioek waar ik 20 uur in de week werk, en de thee staat al klaar. Ik praat wat bij met collega's, kijk even in mijn mailbox voor urgente berichten, en het is zo weer 0830 en ik ga naar mijn eerste client, zo geef ik iedere dinsdag tot 12 uur individuele psychomotorische therapie in het zwembad. Om iets na 12 wordt ik gebeld dat mijn oudste zoon van 6 ziek is geworden en opgehaald wil worden van school. Nadat ik ophang bel ik natuurlijk mijn lieve Jan om door te geven dat hij Ruben moet halen. Ik neem pauze met wat collegae en we praten vollop over alle gemakken die de neiuwbouw met zich mee heeft gebracht en ineens dacht ik he dat hoor je ook niet vaak. 

Na mijn pauze heb ik even de tijd om de dossiers bij te werken en ondertussen beantwoord ik vragen van mijn leerlingen die ik op donderdag methodiek geef op de HAN in nijmegen. Om 1400 uur ga ik mijn kantoor weer uit  ik geef dan een groepsactiviteit in de gymzaal, vandaag hebben we hockeystick schieten gedaan. Het was de eerste keer met deze groep  en heeft een zeer leuk effect gehad. Ik krijg gelijk van 4 man de vraag of we het morgen ook gaan doen. Nee is daarop het antwoord maar vast en zeker in de komende weken. Om 1430 is dan een MDO per clienten groep wordt er een kwartier voor uitgetrokken. Ik heb 3 clienten groepen dus zit voor 45 minuten stil. Ik heb mijn nodige inbreng beantwooord de vragen en gelukkig was het snel weer 1515 uur Ik heb nog twee cleinten roepen in de gym en ik kan weer op huis aan. 

Eenmaal thuis liggen er helaas weer 3  Pyjama's inde was, onze Ruben is dus echt ziek. Jan gaat onze dochters Floor en Megan halen bij Oma en Opa. Ik flans snel iets in elkaar om te eten want echt veel tijd hebben we op dinsdag nooit. Jan en Ruben hebben thuis een mannenavond en er komen wat vrienden van Jan langs om te darten. Floor, Megan en ik hebben een meidenavond op de balletschool, hier geef ik les aan een groep van 4-6 jaar daarna heb ik zelf les terwijl alle kinderen kijken vanuit de oppashoek. Thuis douche ik de meiden en stop ik ze te bed, ik neem nog even een kijkje bij Ruben die in diepe slaap ligt. Om nog even af te koelen laat ik Diesel onze hond uit en kruip daarna lekker naast Jan op de bank. We nemen samen weer even de dag door en doezelen rustig tegen elkaar aan weg. 

Wij Alleen

Wij..
Wij, zo solistisch, onafhankelijk en alleen als ik ben. Zit het toch ergens vooraan in mijn vocabularium. Wie is wij? Ik en mijn ego? Of ons, nog zoiets. Bij ons thuis? Ik woon alleen. Voel ik mij alleen? Ik dacht het niet, maar waarom praat ik dan alsof ik niet alleen ben. In mijn verhalen ben ik nooit alleen het is altijd wij, we of ons. Waarom ben ik dan alleen, dat wil ik toch zo graag. Of toch niet? Daarentegen als ik het over ik ga hebben ben ik egoistisch en denk ik alleen aan mezelf, misschien is het daarom, Wij. Nu gaat dit stuk over hoe alleen ik ben, en hoe goed ik me ook voel. Dat alleen klinkt gewoon zielig. Eindelijk een stuk over alleen, en vergeet niet het is niet zielig ik voel me prima, perfect en gelukkig.

Wat slecht.

Allereerst wil ik iedereen bedanken die op mijn vorige ook wel mijn eerste blog heeft gereageerd. Verder ben ik totaal non actief geweest op blog. Het is absoluut niet zo dat ik niks te bloggen had. Ik zit momenteel in een interessante fase van me leven waarin bijna alles veranderd. Zo ben ik gestopt met mijn opleiding tot verpleegkunde (4de jaar) en doe ik nu een oriëntatie traject om te kijken wat ik nu wil gaan doen met me leven een heel leerzaam traject waar ik mezelf op veel manieren heb leren ontdekken.

Verwacht dus een blog met waarom ik gestopt ben met verpleegkunde en hoe ik erover denk en hoe ik mijn besluit heb gemaakt etc. Je kunt ook een blog verwachten met mijn oriëntatie en studiekeuze proces.

Maar zet je verwachtingen niet al te hoog in want de vorige keer ben ik het ook niet nagekomen. 

 

Veel lees plezier! En als je een beetje in het zelfde schuitje zit is het leuk als je even reageert kunnen we elkaars stappen doorlezen. En als je vragen hebt of tips komt u maar!

 

Liefs, 

Het is zover..

Inderdaad het is weer zo ver.. Ik ga weer aan het bloggen, na wat gepuzel heb ik nu wel een erg kleurijke blog. Don't worry daar komt nog verandering in.
Ik zal hier gaan schrijven over van alles en nog wat. Dingen die ik zelf op het web wil zetten (interresant of neit interresant)en soms ook wel dingen die gewoon interresant zijn.
Mijn Identiteit blijft annoniem en ook veel plaatsen waar ik over schrijf zullen annoniem blijven.
Wel wil ik jullie best eens wat over mezelf vertellen. Ik ben student van 19 jarige leeftijd en studeer verpleegkunde. Het zal nog neit zo lang duren en ik heb mijn diploma in mijn hand. De weg naar dat diploma zal hier uitgebreid te lezen zijn (hoop ik). Ik studeer af in de psychiatrie en loop nu dus stage in psychiatrische kliniek.
Buiten mijn studie om heb ik ook nog hobby's. Ik voetbal graag en zit daarom ook in een hardstikke leuk dames team. In mijn vrijetijd dans ik veel je meot dan vooral denken aan contemporary dat vind ik het mooiste en doe ik het liefst.
Mijn bijbaantjes zijn ook een hobby, ik werk al 3 jaar in de horeca en vind dit echt geweldig natuurlijk zit ik af en toe ook te mopperren op dingen. Maar over het algemeen heb ik veel lol in me werk en doe ik het graag.
Maar waarom ben ik nou eigenlijk een blog begonnen? Ik heb het toch druk zat..
Nou dat zit zo, voor mijn studie moet ik vaak reflecties schrijven behalve dat ik deze nooit optijd inlever vind ik eht fijn om te reflecteren. Ik krijg dan altijd goed commentaar op mijn refelcties en veel mensen willen deze dan graag lezen. In een reflectie staat vaak wat me is overkomen en hoe ik hier mee om ben gegaan ik heb het dan gericht op mijn acties gedachten en gevoel. Aan het einde van een reflectie schrijf ik mijn leerpunten op. Omdat hier een datum aan vast zit ben ik altijd te laat en doormiddel van deze blog wil ik het voor mezelf wat leuker maken te reflecteren.

Omdat het verhaal nua l erg lang duurt en ik neit echt weet wie dit gaat lezen hou ik er nu even mee op. Hopelijk komen er leuke reacties en kan ik binnekort helemaal aan de slag met het geblog.

 Liefs,